OGÓLNE
WRAŻENIE
Siberian Husky to pies pochodzący z północy.
Charakteryzuje się średnia wielkością, jego ruch jest swobodny, lekki
szybki, pełny gracji i elegancji. Ciało jest zwarte, dobrze owłosione z
ładną głową na której prezentują się piękne trójkątne uszy oraz posiada on
piękny ogon, dobrze owłosiony. Specyficzny płynny ruch dzięki któremu wydaj
się jakby płyną i nie wkładał w to żadnego wysiłku. Dlatego jego ruch dobrze
się sprawdza w pracy do której jest stworzony. Ciągniecie sprawa mu ogromną
przyjemność i dzięki temu ruchowi jest on wstanie ciągnąć lekkie ładunki na
długich odległościach. Psy tej rasy są samcze, ale nigdy nie są grubej
budowy. Suki są sucze, ale nie oznacza to że są słabej budowy. Husky który
jest w dobrej kondycji ma dobrze wykształcone mięśnie i dlatego nie ma
nadwagi.
WAGA,
WZROST I PROPORCJE
Wysokość w kłębie
|
PIES |
53,5 cm - 60,0 cm |
|
SUKA |
50,5 cm - 56,0 cm |
Waga
|
PIES |
20,5 kg - 28,0 kg |
|
SUKA |
15,5 kg - 23,0 kg |
Waga psa jest proporcjonalna do jego wysokości,
ale podane dane oznaczają wartości graniczne, bez preferęcji dla żadnej
spośród skrajności. Psy posiadające za silne kości i nadwagę powinny
zostać odpowiednio ocenione negatywnie.
GŁOWA
Średniej wielkości proporcjonalna do tułowia o
ciekawskim wyrazie. Oczy migdałowatego kształtu średnio rozstawione i
osadzone nieco ukośnie. Mogą być oba brązowe lub niebieskie,
dopuszczalne jest dwoje oczu w różnym kolorze. Ich wyraz jest
przenikliwy lecz przyjazny, a nawet ciekawski czy też figlarny. Średniej
wielkości trójkątne uszy osadzone wysoko na głowie, blisko siebie. Gęsto
owłosione o grubej budowie, z tyłu nieco wysklepione. średniej wielkości
czaszka z średnio zaokrąglonym wierzchem, która zwęża się od
najszerszego miejsca w stronę oczu. Dobrze zaznaczony stop, grzbiet nosa
do czubka jest prosty. Średniej długości i szerokości kufa, odległość
stopu do potylicy jest równa odległości stopu do czubka nosa. Kolor nosa
od umaszczenia psa. Czarny nos występuje u psów szarych, płowych i
czarnych, zaś u psów miedzianych jest on koloru wątrobianego, u psów
które są czysto białe może być koloru cielistego. Dopuszczalny jest
„śnieżny nos”, który jest odbarwiony tzn. czarny nos z różowymi pręgami
lub kropkami. Zgryz nożycowy jest poprawny.
Wady:
Toporna lub ciężka głowa, zbyt delikatna. Duże uszy w stosunku do
głowy, zbyt szeroko rozstawione, niestojące prosto, oczy zbyt skośnie
ustawione lub za blisko siebie.
SZYJA I TUŁÓW
Średniej długości szyja, dobrze wysklepiona,
dumnie uniesiona do góry. Podczas biegu w kłusie szyja wyciągnięta tak
że głowa jest lekko uniesiona do góry. Głęboka i mocna klatka piersiowa,
lecz nie przesadnie szeroka. Najniższy punkt leży bezpośrednio za lub na
równej wysokości z łokciami. Żebra dobrze wysklepione, po bokach
spłaszczone alby pies miał swobodny ruch. Grzbiet powinie być porosty i
silny, linia góra prosta od lędźwi aż do zadu, średniej długości.
Lędźwie napięte oraz szczupłe, powinny być wyższe od klatki piersiowej i
lekko wysklepione. Zad lekko opadający. Ogon dobrze owłosiony o
kształcie lisiej kity, osadzony poniżej poziomu górnej linii grzbietu.
Powinien być noszony nad grzbietem w kształcie sierpa, nie powinien być
przerzucony na żadna stronę. Ogon psa zwisa w spoczynku w postawie
stojącej. Włos na ogonie średniej długości.
Wady:
Długa szyja i krótka oraz gruba w obwodzie. Zbyt szeroka klatka
piersiowa lub też w kształcie beczki. Słabe żebra lub za bardzo płaskie.
Słabo związany grzbiet (łatający na boki w biegu). Grzbiet wysklepiony
też jest wadą. Linia górna lekko opadająca. Ogon nie może być zarzucony
na grzbiet lub zakręcony. Nie może być zbyt napuszony.
KOŃCZYNY
Dobrze kontowana łopatka. Ramię nachylone ku
tyłowi od stawu barkowego do łokciowego. Ramię nie jest ułożone
prostopadle do ziemi. Mięsnie i wiązadła, które łączą się z klatka
piersiową powinny być napięte i dobrze wykształcone. Kończyny widziane
od przodu umiarkowanie ustawione na szerokość, równoległe i proste.
Łokcie powinny przylegać do tułowia, nie powinny być wciśnięte do środka
ani nie powinny odstawać. Śródręcza oglądane z boku są nieco ugięte i
skierowane do przodu. Nadgarstki mocne ale elastyczne. Mocne kości lecz
nie za ciężkie. Długość od łopatki do grzebienia jest trochę krótsza od
odległości po między łokciem a ziemią. Łapa (stopa) owalna, zwarta,
średniej wielkości, proporcjonalna do psa. Dobrze owłosiona po miedzy
palcami oraz poduszkami. Poduszki twarde i grube. Stojący pies ma
skierowane stopy do przodu. Silne i dobrze umięśnione uda. Kolana
powinny być dobrze kontowane, a stawy skokowe dobrze zarysowane i nisko
osadzone.
Wady:
Strome lub za luźne łopatki, słabe śródręcze, za ciężkie kości,
odstające łokcie, rozczapierzone palce, za duże lub za małe łapy, za
szeroko rozstawione przednie i tylnie kończyny, słabo umięśnione uda lub
słabe uda, wyprostowane kolana, krowia postawa
OKRYWA WŁOSOWA
Siberian Husky posiada podwójną okrywę włosową.
Wierzchnia warstwa jest średniej długości i ma piękny wygląd. Włos nie
może być za długi, taki by zakrywał linie zewnętrzną u psa. Podszerstek
jest miękki, gęsty i krótszy od włosa okrywowego, podpiera on włos
okrywowy. Podszerstek pełni funkcję izolacyjną. Włos okrywowy jest
prosty i przylega do ciała. Nie jest szorstki w dotyku. Pies może nie
posiadać podszerstka w trakcie linienia. Można wyrównywać włosy na
łapach ,między palcami i wokół łap żeby podkreślić ładny wygląd psa.
Trymowanie całej szaty jest NIEDOZWOLONE i powinno być ukarane
odpowiednią oceną sędziowską. Wszelkie umaszczenie szaty jest dozwolone
od psa całego białego do skrajnie czarnego. Psy tej rasy posiadają
piękne maski.
Wady:
Długi, kosmaty lub szorstki włos. Twardy lub zbyt miękki, szata
trymowana.
RUCH
Siberian Husky porusza się z pełna swobodą i
idzie mu to bardzo łatwo dzięki zwartej sylwetce i lekko stopowego
biegu. Prezentując go na ringu wstawowym należy prowadzić psa na luźnej
ringówce, dzięki temu pokazujemy jego wspaniałe atuty jakimi są dobry
wykrok, piękny ruch, dobre odbicie łap, ułożenie górnej linii grzbietu
praz głowy i pięknego ogona. Gdy pies biegnie w naszą stronę jego chód
nie jest zbieżny. Pies biegnący szybko ustawia kończyny lekko ku
środkowi i jego stopy stawiane są w jednej linii w połowie osi ciała.
Łapy porywają sie ze sobą w jednej linii, a kończyny przednie i tylnie
poruszają się prosto. Łokcie nie są skręcone. Nogi poruszają się
równolegle. Grzbiet w ruchu jest napięty i prosty.
Wady:
Mały wykrok (krótkie kroki), ociężały lub toczący się w ruchu,
niespokojny, zbieżnie lub ukośnie stawiane nogi.
TEMPERAMENT
Siberian Husky jest psem bardzo łagodnym,
przyjaznym, czujnym i towarzyskim. Najlepiej czuje się w stadzie. Psy te
nie są stróżami oraz nie są nie ufne do innych ludzi. Nie są agresywne
wobec innych psów oraz ludzi, są stosowane do dogoterapii. Psy tej rasy
są ustępliwe i bardzo inteligentne co czyni z nich doskonałych
towarzyszy, są bardzo chętne do pracy.
